Geçen bir film izledim…

Okuldan yeni mezun olmuşum. Yaz günü. Tatil. Karaköy’ün sokaklarını bir çırpıda çıkıp ter içinde kalıyorum. Mazbatavari bir şeyler almaya gitmişim. Okula vardığımda kendi çapında solcu/entel takılan, geri kalan hayatımda en fazla senede bir kere göreceğim bir sınıf arkadaşıma rastlıyorum, onun da işi aynı. Havadan sudan muhabbet ediliyor. O sıralar ülke gündeminin “milli gururlarımız”dan geçilmediği bir zaman dilimi. Nuri Bilge de Uzak‘la Cannes’da yeni ödül almış. Arkadaş bir anda bilgisini konuşturmak adına hocayla geyiğe sarıp “Hocam bu filmi izlediniz mi, hangi Cannes’ı almış ki bu Hakkari’dekini mi anlamadım” diye anlamsal hatalar da barındıran bir şeyler geveliyor. Bir an önümdeki kağıtlardan kafamı kaldırıp bakıyorum. O an o insanın sevdiğim bir filmi beğenmeyişinden ziyade niye kendi memleketini aşağıladığına hayret ediyorum sadece, oysa asıl şaşılması gerekeni görmezden gelmişim. Hayat boyu karşıma çıkmaya devam edecek olan bir insan tipini. Görece iyi bir eğitim almış olmasının ardına sığınıp kendini her konuda otorite ilan edebilen, bu uğurda kendi beğenmediği herşeyi kötü belleyip, önüne gelene laf çakmayı kendine hak bilen bir insandan bahsediyorum. Zaman zaman faşizmdekine benzer bir antientelektüelizme bile meyledebilen ve özellikle sonradan iş hayatında sıkça karşımıza çıkacak olan bu beyaztürk/ beyazkürt/ beyazmüslüman/ beyazyakalı bembeyaz insanla, göstere göstere “entel” olup da entelektüel olamayan insan kimi zaman da (hayret!) işte böyle aynı kişi oluveriyordu demek.

Yukarıdaki filmi de başta o sınıf arkadaşım olmak üzre, yıllardır sinema ve tüm sanat dallarında bana ve herkese “eee nesi güzel bunun şimdi”, “nooldu ki yani bitti mi şimdi”, “hani bu muymuş yani o abarttıkları”,  “filanca da ne kötüydü”, “bu da sanat mı şimdi”, “geçen bir film izledim hiçbir şey anlamadım” deyip duran tüm o insanlara adıyorum.

Hamiş: İzlemeyen varsa Coenlerin yeni filminin (A Serious Man) fragmanına bakıverin. Zira fragman başlıbaşına bir yapıt olmuş maşallah. Şu da bir Coen filmi olmamasına rağmen oyuncu kadrosu itibariyle bende öylesi güzel bir hissiyat uyandıran The Man Who Stare at Goats‘un fragmanı. Hani bunu alan bunu da aldı, gibi gibi.

Asın bunu!

Bu bir insan değildir. Görebildiğiniz gibi bir halı, lakin görselde temsil olunanın da insaniyeti bir halınınki kadardır. Ve ekleyelim “asmayalım da besleyelim mi” diyene inat, hiçbir insanın, en elikanlı diktatorun dahi ölüm cezasını hakettiğini düşünmüyoruz. Ancak darbeci diktatorun ve yandaşı diğer darbecilerin yargılanabilmeleri için gerekli yasal değişiklikleri yapmayan tüm muktedirlere, tüm siyasilere de bu kutlu(!) günde hediyemizdir: Alın bu halıyı çalışma odanızın duvarına asın! Zira siz yasaları değiştirmedikçe; her birimizin evinde, okulunda, işyerinde görünmez birer Kainat Paşa resmi yıllardır her gün bize bakıp pis pis sırıtmaya devam ediyor.