Sene 2003, eski fotoğraflar arasından çıktı. Barbaros Bulvarı’nın başlangıcındaydı. Artık böyle değil tabii. Partililer bu manzara hakkında ne hissettiler bilemem ama ben olsam manzarayı muhafaza etmek için uğraşırdım. Öyle önünden geçerken farkedildiği an, en az 2 Umut Sarıkaya karikatürü veya 3 sağlam sörf şarkısı etkisi yaratıyordu insanda ya… Meğer biz sıradan insanların günlük eğlencesinden çıkıp çok ciddi yerlere taşınmış, yeni farkedebildim. Bernard Lewis‘e karşı örnek olarak verilmiş! Karşı derken bizzat yüzüne karşı. Tabii o zamanlar, Obama daha icad olunmamış, medeniyetleri savaştırmaya devam ediyoruz, muhafazakar-demokratlığa inananların sayısı da daha fazla… Oysa Lewis’e karşı başka örnek bulunamamış olunmasına sitem edenlerden, bunun bir yeni duruş değil olsa olsa ittifak olduğunu ve müttefik demokratlar muhafazakarlığı içlerine sindirebilirken muhafazakarlarınsa demokrasiyi sindiremediğini görebilmek o zamandan da mümkünmüş.

Halen göremeyenler içinse reçete bu sayfanın en altında.

Bu bir belediyecilik değildir.

kaynak: ibb.gov.tr

Kreuzberg’de bir billboard. Lezbiyen ve Geyler Dernekleri Birliği’nin Saygı Göster kampanyası için hazırlanmış.

Peki ama neden önce Türkçe, sonra Arapça ve Almanca? Çünkü Türkler ve Araplar eğitimsiz, ilkel, homofobik ve hoşgörüsüz…

Bu kampanya gey bir arkadaşımın Berlin’de hemen farkettiği bir durumu hatırlattı bana. Berlin dünyada gey nüfusunun en yoğun olduğu şehirlerden biri. Belediye başkanı Klaus Wowereit da gey. Burada geyler bir azınlık değil, bu nedenle bir azınlık psikolojisine sahip değiller. Kendi içlerinde ciddi gruplaşmalar var. Irkçı ve yabancı düşmanı geyler dahil olmak üzere. Bu da geylerin, göçmenler konusunda daha duyarlı olmaları beklenirken, oldukça ayrımcı bir kampanya yürütmelerine sebep olabiliyor.

Ne zamandır bloga koymak istediğim ama ancak bugüne kısmet olan Prag fotoğrafları…Sokak sanatına kaptırmış giderken gaz kesmek olmazdı.

Madem sokak sanatı üzerinden gidiyoruz memlekete uğramış en sevdiğim işlerden biri olarak bunu yazmadan edemezdim. Yıllardır Beyoğlu civarında yürürken bana eşlik edenlere ne olduklarını anlatmaktan usanmadığım Space Invaders ve bilcümle 8-bit oyun temalı bu mozaikler, adını da oyundan alan Invader namlı bir Parizyen sanatçıya ait. Invader, 2003′te Borusan Sanat vasıtasiyle Şehr-i İstanbul’a teşrif ettiğinde virüslerini (kiçiktinlerini) bize de bulaştırmış. Genellikle ziyaret ettiği şehirlerde daha uzun süreler geçirip daha fazla sağa sola bulaştığından bu şehirler için özel invasion (işgal) haritaları mevcut. Eh ben de bizim niye yok deyip flickr‘dan bulabildiğim açık kodlu görselleri topladım. İçlerinde en sevdiğim Kumbaracı Yokuşu’nun İstiklal Caddesi girişinde olanı. Yalnız aklıma takılan iki husus oldu:

Invader, Dersaadet’te daha fazla bulunaydı da daha göz önünde daha anıtsal/ kutsal yapılara da bunu yapaydı ne düşünürdük? Nasıl tepkiler verirdik?

İkincisiyse sokak sanatı yapan birinin bunu ne kadar ticarete dökebileceği. Açıkçası space shop‘un başta bizzat kendisinden -shop mantığından- ve bilhassa kimi ürünlerden hayli rahatsız oldum.  Haydi siz de evinizde Ikea’dan yeni aldığınız mobilyalarınızı işgal edin(!)

Hamiş:  Sizin de bildiğiniz başka küçük İstanbullu Invader varsa, yollarsanız çok sevinirim. Hepsi en azından bir yerde derli toplu dursun istiyorum. Bir de Beyoğlu diye geçen Erol Dernek ya da Sadri Alışık Sokak’ta olabilir, emin olamadım. Söyleyin düzeltelim.

Jan Vormann gönlünü LEGO’ya vermiş genç bir sanatçı. Duvardaki gedikleri, bina cephelerindeki boşlukları LEGO ile tamir ediyor, yamalıyor. Bugüne kadar Roma’da ve Telaviv’de gerçekleştirmiş projeyi. şimdi de Berlin’de. LEGO’lar çok uzun süre dayanmıyor. Çalınıyor veya düşüp kayboluyor. Ama bazen de başkaları tarafından eklemeler yapılıyor ki, bence sokak sanatını tadından yenmez yapan işte budur.

Yer: Barbaros, dönercinin dışduvarı

Keser döner sap döner sayaç döner et döner!

Adeta yiyip içip tüketerek hem bünyeye hem dünyaya verdiğimiz zararla yüzleşelim diye özellikle yapılsa bu kadar olurdu. “Bugün üç kilowattsaat daha lüzumsuz enerji aldım” ya da “yediğim fastfood’un ve çöplerinin üretimi ve yok edil(eme)mesi için şu santral şu kadar daha çalıştı” gibi gibi. Yersen. Nefis kömür ateşinde!

Gece gece farkedip paylaştığı için sevgili dostum Mert‘e teşekkürler.

Fotoğraflar için Sevgi Ortaç‘a teşekkürler…

kaynak: Kulak Maması

Prag. 18.04.09