Guruba karşı Tokiyo bahçelerinde keyfince

Gerçek boyutlardaki bu Gundam heykelini görünce, klişeleşmiş “Japonlar gelecekte mi yaşıyor?“, “Japonya Batının da batısı mıdır” ya da “kim Garptedir kim Şarktadır?” sorularını tekrar düşündüm. Ve bunların ne önemi olduğunu da. “Japonlar geleneklerine bağlı o yüzden başarılılar” diye diye kendilerini efsunlayan yurdum modernistlerini ve muhafazakarlarını ve bunların arasından çıkıp da tarihsel kişiliklerden başka heykel dikmeyi bilmeyen yöneticilerimizi de düşündüm guruba karşı. Buyrun gene bir klişe daha size: Modern-geleneksel çatışması! Hangisiyle daha başarılı olunur? Yanıbaşımızda çökmekte olan baskıcı rejimler ve tüm dünyada çökmese de hayli hasar gören küresel sistem var iken üstelik. Peki hangisiyle bu gezegen daha çok yaşar?

Sonra Lost in Translation‘ı da düşündüm ister istemez. Zira heykelin kaidesinde Green Tokyo diye bir ibare mevcut, belli ki bir dertleri var bunu yapanların. Lakin frenkçe kaynaklarda bunun ne olduğuna dair bir şey bulmak mümkün değil çünkü herkes zahirin derdine düşmüş. Tokyo’nun 2016 olimpiyat şehri adaylığıyla bir ilgisi var gibi görünüyor. “Yeşil olimpiyat için Yeşil Tokyo” gibi özetlenebilir. Otomotivden askeriyeye teknolojik şeyleri Gundam’la bağlama meraklısı Japonlara sormak lazım bu nasıl çevrecilik diye. Milyonlarca plastik figürü, tüm o animelerin içinde satıldığı her 5-10 senede bir çöp sınıfına erişecek olan data saklama formatlarını, akla hayale gelmeyecek kadar çok/saçma sapan marşandizi ve tüm bu ürünlerin paketlemelerini de hesaba katarsak yapılan tüketim hayli ürkütücü aslında. Animeleri ve konsol oyunlarını üretmek, dağıtmak/ indirmek ve tüketmek için harcanan enerjinin de hiç de azımsanacak kadar olduğunu sanmıyorum. ~3,9 milyar $ geliri ve 205,5 milyon $ net kârı ile sektörün devi Namco Bandai sırf Gundam franchise’ıyla her yıl  ~50 milyar yen (~520 milyon $) gelir elde etmekteymiş. Pek tabii Japon Zaibatsuları ve Otakuları sorgularken dönüp önce kendimize bakmalıyız. Nerd tüketimini minimuma indirmemiz, o çok cici görünen ayılıp bayıldığımız oyuncakları alırken iki kere düşünmemiz gerekiyor. Yeni bir anime yeni bir oyun açmadan evvel, ekran karşısında geçirdiğimiz anların sadece kendi vaktimizden değil gezegenimizinkinden de çaldığını hatırlamamızın da faydası olur sanki.  Aksi halde gün gelecek belki son bir kez Rindlerin Akşamı okumaya bile fırsat bulamayacağız.

Hamiş: Entipüften bir pop robota çok mu anlam yükledim? MJ’in ardından yazılan çizilenin yanında ne ki.