Güncelleme

Sevgili Romalılar!

Açılışımızın, sistemin kendini otomatik olarak güncellemekte olduğu şu vakitlere denk gelmesi işbu yazının da basit bir girizgahtan ufak çapta bir muhasebeye doğru upgrade olmasını sağladı.

Neydi bizim derdimiz? Niye efendi gibi amerikanize özgürlüğümüzün tadını çıkarmıyor “cola mı pepsi mi”, “et mi tavuk mu”, “cumhuriyetçiler mi demokratlar mı” gibi bize sunulan seçeneklerle yetinemiyorduk?

Garip gurup, ıncık cıncık, kıyıda köşede kalmış şeylerle ilgilenmeye iten şey neydi bizi? Blu-ray yerine, dev ekranda maç keyfi yerine Betamax’ı, kasetleri, trash filmleri tercih edişimizin elbet bir sebebi olmalıydı. Hani a artık yeniyetme de değiliz ki “aman kimsenin en bi bilmediği Mozambikli grindcore grubunu dinleyeyim de havam olsun” diye düşünelim (varsa öyle bi grup lütfen bize bildirmekten çekinmeyin). Bir yandan seçim sonuçlarını izlerken bütün gece bunu düşünüp durdum. Sabaha karşı sözümona görüş/duruş farkı olan gazetelerin birbirinin aynı manşetlerini görünce kafada ampul yandı (AKP değil ACME canım).

4 eğilimi buluşturan, 3ü biraradalı, melting potlu, doğu-batı sentezli bu post-özal distopyasında artık bütün partiler ANAP, bütün gazeteler Hürriyet, bütün şarkıcılar Sezen Aksu. Biz de bir yandan eski ütopya tahayyüllerini arasıra da olsa yad ederken, beri yandan yenisini bulana kadar da insaniyetimizi işbu blogda daha sonra göreceğiniz bir takım garabet emtia, durum, oluş üzerinden ifade edebiliyoruz. O yüzdendir ki pikaplarla bize emredilen aranjmanlardan çok daha fazlasının çalınabileceğini biliyor ve bunları sevdiklerimizle paylaşmaktan da geri durmuyoruz. O yüzdendir ki sınıf atlattırılan, beyaztürkleştirilen Gülben Ergenlere karşı asker kartpostallarındaki Sibel Canlara olan ilgimiz. O yüzdendir ki Issız Adam’ı değil Dünyayı Kurtaran Adam’ı seviyoruz.

Garip mi geldi? Olmadığını kim söyledi ki?

Vira bismillah and may the force be with you!